RCT in actie

Vinaora Nivo Slider 3.xVinaora Nivo Slider 3.xVinaora Nivo Slider 3.xVinaora Nivo Slider 3.xVinaora Nivo Slider 3.xVinaora Nivo Slider 3.x

Familie Van Campenhout

Familie Van Campenhout1

FCHA, SMAC, AVT, HCO, … Noem een club en ze kennen ze ongetwijfeld. De kinderen van Steven Van Campenhout hebben hun voorliefde voor atletiek van geen vreemde. Steven, als twintiger aangesloten bij de Grimbergse atletiekclub, traint ondertussen een tweetal jaar bij RCT. Het waren echter zijn kinderen die hem overtuigden om de draad als loper terug op te pikken en zich aan te sluiten bij een atletiekclub.

 

De jongste telg van de familie is Sander. Hij is twaalf jaar en doet graag veldlopen. Zijn favoriete afstand op de piste is 1000m. Zijn twee jaar oudere broer, Joren, doet meerdere disciplines graag. “Daarom dat ik één keer per week bij de langeafstandsgroep train en twee maal per week de trainingen van de spurt meedoe.” De zestienjarige Lara traint ook bij de spurt, maar geeft een lichte voorkeur aan haar andere hobby, hockey. De zeventienjarige en tevens oudste dochter van Steven, Hanne, traint eveneens bij de spurtgroep. “Ondertussen ben ik al zes jaar aangesloten bij RCT en sinds begin dit seizoen geef ik af en toe training aan de allerkleinsten.” Papa Steven ten slotte verkiest de stratenlopen, als zijn achillespees het hem toelaat tenminste. Hij is begonnen als jogger, maar traint sinds twee jaar bij de groep van Guido.

Een Grimbergenaar die verzeild is geraakt in het hageland …

“In mijn jeugd deed ik aan judo. Toen ik daarmee was gestopt, onderhield ik mijn conditie door af en toe te gaan lopen. Op mijn 22e, na een deelname aan de Grimbergse volksstratenloop, sloot ik me aan bij de lokale atletiekclub. Pas tijdens mijn legerdienst kreeg ik de smaak echt te pakken om te lopen. In de winter deed ik vooral aan veldlopen en op de piste liep ik het liefst 1500m en 3000m. Toentertijd stond bij de club alles in het teken van de loopnummers, maar voor de jaarlijkse interclub moest ik vaak opdraven voor andere disciplines. Daarbij bleek ik niet slecht te zijn in het speerwerpen en tot op de dag van vandaag staat het clubrecord nog steeds op mijn naam met 37m62. Toen ik mijn vrouw, Tania, leerde kennen, verhuisden we naar Leuven. Na de geboorte van Hanne en Lara zijn we in Hoegaarden komen wonen en ben ik gestopt met atletiek.”

Joren zocht een nieuwe sport en atletiek boeide hem. Tijdens de scholenveldlopen, waar hij puike prestaties neerzette, kreeg hij een flyer in zijn hand geduwd:

“‘Kom je ook meetrainen in de club waar Elodie ooit begon?’ Woow, leuk zeg!,” aldus de enthousiaste Joren. Elodie had net de zilveren medaille veroverd met het 4 x 100m-team. Die flyer was de aanleiding en al snel schreef Steven zijn kinderen in bij RCT. Enkele jaren later sloot hij zichzelf ook aan bij de club.

De kinderen van Steven doen aan meerdere sporten, maar allemaal hebben ze een voorliefde voor atletiek.

Steven: “Op de computer volgen we het atletieknieuws en indien er atletiekmeetings livestream worden uitgezonden, hangen we met z’n allen voor het scherm. Daarnaast gaan we jaarlijks met het hele gezin naar de Memorial Van Damme. Ik probeer de kinderen te stimuleren om alle disciplines uit te proberen. Atletiek is een pure sport. Het is leuk dat je zoveel kan doen. Zo heb ik hen eens naar Paul gestuurd voor het kogelstoten, maar dat is bij één oefensessie gebleven. Het lag de kinderen niet zo goed. Ach, ieder zijn specialiteit. Ik ben fier op mijn kinderen dat ze allemaal atletiek doen. Ik zie hen graag bezig, ook op nummers waar ze minder goed in zijn, zo lang ze er maar plezier aan beleven.”

Is jullie mama ook sportief aangelegd?

“Mama was vroeger de beste in het hinkstapspringen bij de scouts tijdens de sportdag. Heel trots was en is ze nu daar nog steeds op,” zegt Lara al lachend. “Ook heeft ze aan judo, rolschaatsen en ballet gedaan. Nu heeft ze jammer genoeg niet veel vrije tijd meer om te sporten. Enkele jaren geleden heeft ze deelgenomen aan de Hollewegenjogging in Hoegaarden omdat Hanne niet alleen wilde lopen. En dat zonder enige voorbereiding …”

Naast atleet zijn jullie ook vrijwilligers binnen RCT.

“Wij vinden het belangrijk dat wij de club steunen. Zo proberen we bij ieder event ons steentje bij te dragen,” zegt Joren. “Ook mama komt graag helpen. Het leuke eraan is dat je tijdens de meetings de anderen ziet lopen. Dat brengt altijd wat ambiance met zich mee, het schept een band.”

Dromen mag. Wat is jullie ultieme droom?

Sander: “De Olympische Spelen! David Rudisha is mijn idool. Ken je hem? Dat is die goede 800m-loper. Hanne ziet graag polsstokker Renaud Lavillenie aan het werk.” “In september start ik met hogere studies. Het zal in het begin uitdokteren zijn of de combinatie studeren en atletiek een haalbare kaart blijft. Ik hoop te kunnen blijven lopen, al zal het op een lager pitje zijn,” aldus de oudste dochter. Lara denkt komend seizoen de atletiek wat af te bouwen: “Ik denk dat ik beter ben in hockey en wil me daar meer op focussen.” Joren weet nog niet welke weg hij uit wil: “Het zou leuk zijn mocht ik kunnen blijven lopen tijdens mijn studentenjaren zoals papa.” Papa Steven ten slotte koestert het verre verlangen om ooit een marathon te lopen.